Het eerste bezoek aan ASAP in Burkina Faso van 1 tot 6 november 2012.

Op 1 november (n.b. onze trouwdag) ben ik vanaf Schiphol met een Boeing 737 van Air France om 8.00 uur vertrokken naar Charles de Gaulle Airport, waar is overgestapt in een Airbus 330 van Air France. Gerard is intussen aangeschoven en het vliegtuig had een uur vertraging, waardoor na een tussenstop van 1 uur in Niamey in Niger om 18.40 werd geland in Ouagadougou (Ouaga), de hoofdstad van Burkina Faso. Onderweg boven Nice is onze trouwdag herdacht met een glas champagne en een SMS vol felicitaties naar Nettie.

Zoals beloofd stonden Emmanuel en Prosper ons op te wachten om ons naar het hotel Les Palmiers te brengen. Een beetje bijpraten, lekker eten en slapen.

De volgende dag hebben de chauffeur Sympho en Emmanuel ons opgehaald en naar het huis van Hervé en Eugenie in Bobo Diolasso (Bobo) gebracht. Anne was daar.

Heerlijk gegeten, bijgepraat en verrukkelijk geslapen.

Op zaterdag zijn wij, Gerard en ik met 2 auto’s naar Fina gereisd, waar de school gebouwd wordt, die de van Kesteren Foundation betaalt, met Hervé, Eugenie, Emmanuel, Jean Francois, en Anne voor een groot gedeelte over een goed begaanbare weg en de laatste 10 km over een “bonqy road”.

Wij werden door kinderen en ouders ruim één kilometer voor het dorp opgewacht en met zang en dans zijn wij als koningszonen binnengehaald. Oorverdovend uitbundig!

vanKesteren1 vanKesteren2

Bekijk alle foto’s op Facebook

Geweldig!! het hele dorp was uitgelopen en zelfs Hervé en Eugenie hebben zoiets nog nooit meegemaakt, zolang als zij hier in Burkina werken.

Wij zijn eerst door de dorpschef en het feestcomité rondgeleid. Dat comité heeft ons alle hoeken van het dorp laten zien, de oude school, het gezondheidscentrum, de nieuwe school, de gebouwen voor de leraren, de latrines, een ouderwoning en wat al niet meer, alles onder zang, dans en muziek.

Toen zijn wij op een erepodium gezet en zijn toespraken gehouden, dansjes uitgevoerd, Hervé heeft laten zien wat hij verwacht van samenwerken door de zes verschillende stammen. Daarna weer toespraken, dansen door de verschillende stammen en handen schudden.

Het was zeer indrukwekkend, toen gevraagd werd één minuut stilte in acht te nemen ter nagedachtenis van Jean Milogo, de penvriend van Hervé en medeoprichter van ASAP en uit respect voor zijn vrouw is hieraan gedisciplineerd gehoor gegeven.

Vervolgens eten en cadeaus in ontvangst nemen: 50 kg maïs, 50 kg bonen, nog een zak van 20 kg eten, 3 kippen en een geit.

Je mag geen nee zeggen, terwijl je weet, dat de mensen bijna om de dag eten, het eten uit hun mond sparen en dus alles de auto in en thuis bleek 1 kip bezweken onder de spanning.

Een heel bijzondere. onvergetelijke dag aangeboden door het hele dorp.

Overweldigend enthousiast en hartverwarmend.

Een dag om nooit meer te vergeten!!

Zondag hebben wij – Gerard en ik – met de gids Antonio een tocht door de omgeving gemaakt, ieder met een brommer: de belangrijkste Mosk van Bobo, de oudste wijk van Bobo, het Forest “La Foret Du Kou” en met de “brommer” terug naar huis.

Vervolgens het huis klaar gemaakt voor een overheerlijke maaltijd voor het ASAP personeel in Burkina, verzorgd door Eugenie en Anne voor 18 “man”, maar uiteindelijk hebben wij met 13 personen een heerlijke maaltijd gehad en is met de vaste kern van Burkina Faso leuk gediscussieerd.

Maandag zijn wij met Hervé, Emmanuel, Gerard, Anne,  naar het LAP (Lyceé Agricole Privé) de middelbare agrarische school in de provincie Houet in Burkina Faso geweest.

Het land in totaal 31 ha. is geschonken aan ASAP door de dorpen Oualana en Kofila.

Vorig jaar oktober is de school geopend en hebben 70 leerlingen uit omliggende dorpen de eerste stap gezet naar een nieuwe start van goed voortgezet onderwijs.

In de middle of nowhere is een complex neergezet met stromend water en elektra.

De kinderen die de 4-jarige opleiding gaan volgen zijn tussen de 12 en 15 jaar oud. Per jaar zullen er maximaal 70 leerlingen kunnen instromen.

Zijn gaan op zeer jonge leeftijd van huis, los geweekt van ouders, stamoudsten, invloeden van de omgeving en moeten met andere kinderen met verschillende achtergronden samenwerken aan een nieuwe toekomst. Elke dag krijgen zij – in tegenstelling tot thuis – degelijks drie maal eten, goede nachtrust, een nieuwe en zeer motiverende omgeving, waarbij zij zich lijken te realiseren, dat dit een kans is op een geweldige nieuwe toekomst en dito kansen. De verwachting is gerechtvaardigd, dat zij in de toekomst de grondleggers worden van een nieuwe generatie en de basis gaan vormen voor een betere toekomst.

De verwachting is dat per leerjaar ongeveer 50 studenten voor de agrarische opleiding slagen, waarvan naar verwachting 30 studenten verder gaan studeren na het behalen van hun diploma van de agrarische opleiding. De leerlingen hebben ook de mogelijkheid om deel te nemen aan het landelijke middelbare schoolexamen. ASAP verwacht dat hier ongeveer 15 leerlingen gebruik van zullen maken. De studenten die hun diploma behaald hebben en niet verder studeren, zullen terugkeren naar hun families op het platteland. Ze kunnen daar toepassen wat ze geleerd hebben. Door goed onderwijs zullen er minder mensen werkeloos zijn. Hierdoor zullen er minder mensen van het platteland naar de stad verhuizen.

Na het LAP zijn wij naar de proefboerderij geweest, waar speciale kwaliteit zaad wordt gekweekt om de productie te verhogen en daarmee de inkomsten en het economisch effect. Nog een paar scholen gezien in andere dorpen en om 6 uur thuis, bezweet en afgemat, maar zeer voldaan.

Later die dag hebben wij in Bobo gesproken met de bronsgieters de broers Abou en Daouda Traoré gesproken. Vóór het eten nog naar de vrouwenmarkt en dat wij daar zijn toegelaten mag een wonder heten. ’s Avonds hebben wij heerlijk gegeten bij Saint Germain.

Dinsdag, zijn wij in Bobo naar het zeepproces van de vrouwen geweest, aangestuurd door Desiré en Alain en hebben ons daar laten verrassen. Van Karité boter wordt gele Bon Savon zeep gemaakt, maar die wordt door weersinvloeden lichtbruin en er wordt aan een kleurproces gewerkt,  Daarna zijn wij naar de hoofdstad gegaan en bij Abdoulaye langs geweest. Hij was niet thuis, maar wij hebben wel zijn zoon Ismaël en broer Alphonse gesproken en de productie bekeken.

Na deze bezoeken hebben Gerard en Hervé gesproken over wat verder prioriteit heeft en Hervé belooft hier op korte termijn over na te denken en Gerard te informeren.

Daarna met brons naar het vliegveld aan de terugreis beginnen.

Langs deze weg willen wij, Gerard en ik, Hervé en Eugenie hartelijk danken voor de geweldige ontvangst en het buitengewone verblijf in hun stulpje in Bobo.

Hopelijk zijn wij in staat op enig moment iets terug doen.

Hans, 15 november 2012.

Bekijk alle foto’s op Facebook